چگونه هاکلبری بکاریم و پرورش دهیم؟

adminآخرین بروزرسانی: 19 شهریور 1405بدون دیدگاه1 دقیقه زمان مطالعه

اگر به پرورش توت‌فرنگی‌های وحشی (هکل‌ بری) فکر می‌کنید، با چالشی روبه‌رو هستید. این میوه بومی آمریکای شمالی است که به راحتی قابل domestication نیست و به‌سختی تحت کنترل در می‌آید. این گیاهان ترجیح می‌دهند به‌صورت طبیعی رشد کنند و به همین دلیل کشت آن‌ها در باغ‌های خانگی دشوار است. نَش مکی، دانشجوی رشته حشره‌شناسی در دانشگاه آیداهو، گفت: “توت‌فرنگی‌های وحشی در طبیعت به خوبی رشد می‌کنند، اما domestication آن‌ها دشوار است.”

نگران نباشید، باغبان شجاع. هدف شما برای پرورش توت‌فرنگی‌های وحشی غیرممکن نیست، بلکه فقط کمی چالش‌برانگیزتر از پرورش درخت توت‌فرنگی یا توت‌سیاه است. در این راهنما، اطمینان حاصل خواهیم کرد که تمام ابزارهای لازم برای کاشت و پرورش این درختچه‌های زیبا در باغ شما را در اختیار دارید، به شرطی که در نواحی مقاومتی USDA از ۴ تا ۹ زندگی کنید. به زودی، موارد زیر را پوشش خواهیم داد: آنچه خواهید آموخت، نگاهی سریع، نحوه رشد، گونه‌های انتخابی، نگهداری، تکثیر، آفات و بیماری‌ها، برداشت و نگهداری، ایده‌های آشپزی.

به‌طور فنی، دو جنس وجود دارد که شامل گونه‌هایی است که به‌طور معمول به آن‌ها توت‌فرنگی وحشی می‌گویند: Vaccinium و Gaylussacia. گروه اول، که شامل توت‌فرنگی‌های آبی نیز می‌شود، شامل توت‌فرنگی قرمز (V. parvifolium)، توت‌فرنگی کوهستانی (V. membranaceum)، توت‌فرنگی کاسکید (V. deliciosum)، توت‌فرنگی آلپاین یا توت‌فرنگی باتلاقی (V. uliginosum) و توت‌فرنگی همیشه‌سبز (V. ovatum) است که همه بومی آمریکای شمالی غربی هستند. از این میان، توت‌فرنگی‌های کاسکید و کوهستانی معمولاً برای میوه‌اش کشت می‌شوند، هرچند هیچ‌کدام به‌طور کامل domesticated نشده‌اند. در حالی که ما آن‌ها را گونه می‌نامیم، ممکن است بسیاری از هیبریدهای بین‌گونه‌ای هنوز طبقه‌بندی نشده وجود داشته باشد، بنابراین به برچسب‌ها وابسته نشوید. جنس Vaccinium همچنین شامل توت‌فرنگی‌های گاوی، توت‌فرنگی‌های زغال‌اخته، توت‌فرنگی‌های لینگون و توت‌فرنگی‌های وحشی است.

توت‌فرنگی‌های وحشی مدت‌هاست که برای جمعیت‌های بومی در مناطقی که به‌طور طبیعی رشد می‌کنند، کالایی مهم بوده‌اند. نه تنها آن‌ها خورده می‌شدند، بلکه در تجارت نیز استفاده می‌شدند. امروزه، جمع‌آورندگان به دنبال این شیرینی‌ها هستند و مکان درختچه‌ها را با دقت محافظت می‌کنند. میوه‌ها سرشار از آنتوسیانین‌ها، فلاونوئیدها و اسیدهای آمینه سالم هستند. وقتی می‌گوییم که یک گیاه “domesticated” شده است، به این معناست که به‌طور انتخابی توسط انسان‌ها در طول نسل‌ها پرورش یافته تا به‌طور معناداری از خویشاوندان وحشی خود متفاوت شود و بتوان آن را به‌طور موفقیت‌آمیز کشت کرد. پژوهشگران در سراسر آمریکای شمالی در حال تلاش برای درک چگونگی domestication توت‌فرنگی‌های وحشی و دلیل دشواری آن‌ها در کنترل هستند. یکی از نظریه‌ها این است که آن‌ها به گرده‌افشانی زودهنگام نیاز دارند در زمانی که بیشتر حشرات غایب هستند. گل‌ها در اوایل بهار ظاهر می‌شوند، معمولاً زمانی که هنوز برف روی زمین است. عامل دیگری که وجود دارد این است که بسیاری از گیاهان در طبیعت ممکن است هیبریدهایی از چندین گونه باشند، که باعث می‌شود اطمینان از گرده‌افشانی یا کشت آن‌ها دشوار باشد.

اکنون که با این طبقه‌بندی آشنا شدید، می‌توانید آن را فراموش کنید. گیاه‌شناسان هنوز تحقیقات DNA گسترده‌ای در مورد توت‌فرنگی‌های وحشی انجام نداده‌اند، بنابراین همه این‌ها تقریباً به‌طور قطع تغییر خواهد کرد. اگر شما یک قمارباز هستید، روی برخی از بازنگری‌ها در آینده شرط ببندید. من حتی روی یک جنس کاملاً جدید فقط برای توت‌فرنگی‌های وحشی شرط می‌بندم. استیون کوک، رئیس بخش حشره‌شناسی، بیماری‌های گیاهی و نماتودها در دانشگاه آیداهو، در مصاحبه‌ای با پادکست “نظریه وندال” گفت: “من حتی نمی‌توانم حدس بزنم که چند گونه وجود دارد، و دوباره، این به آن جزء DNA برمی‌گردد.”

تا زمانی که تحقیقات بیشتری در مورد این جواهرات کمتر شناخته شده انجام نشود، ما نمی‌دانیم چگونه آن‌ها را طبقه‌بندی کنیم یا چگونه به‌درستی در باغ پرورش دهیم. شما در حال ورود به سرزمینی ناشناخته هستید، که در آنجا بودن یک باغبان سرکش به کارتان می‌آید.

نگاهی سریع
نام‌های رایج: توت‌فرنگی وحشی، توت‌فرنگی، توت‌فرنگی آویزان
نوع گیاه: درختچه‌های میوه‌ای همیشه‌سبز یا ریزش‌کننده
مقاومت (منطقه USDA): ۴-۹
بومی به: نیمکره شمالی
زمان گل‌دهی / فصل: گل‌های بهاری، میوه‌های تابستانی
نور: آفتاب کامل تا سایه جزئی
نوع خاک: خاک‌های شل، غنی از مواد آلی و با زهکشی خوب
pH خاک: ۴.۰-۵.۵، اسیدی
زمان رسیدن به بلوغ: ۱۵ سال
اندازه بالغ: تا ۲.۴ متر ارتفاع و ۲.۴ متر عرض (بسته به گونه)
بهترین استفاده‌ها: خوراکی، زینتی، پوشش زمین، نمونه، گروه‌بندی

توت‌فرنگی‌های وحشی به‌طور طولانی کالایی مهم برای جمعیت‌های بومی در مناطقی که به‌طور طبیعی رشد می‌کنند، بوده‌اند. نه تنها آن‌ها خورده می‌شدند، بلکه در تجارت نیز استفاده می‌شدند. امروزه، جمع‌آورندگان به دنبال این شیرینی‌ها هستند و مکان درختچه‌ها را با دقت محافظت می‌کنند. میوه‌ها سرشار از آنتوسیانین‌ها، فلاونوئیدها و اسیدهای آمینه سالم هستند. وقتی می‌گوییم که یک گیاه “domesticated” شده است، به این معناست که به‌طور انتخابی توسط انسان‌ها در طول نسل‌ها پرورش یافته تا به‌طور معناداری از خویشاوندان وحشی خود متفاوت شود و بتوان آن را به‌طور موفقیت‌آمیز کشت کرد. پژوهشگران در سراسر آمریکای شمالی در حال تلاش برای درک چگونگی domestication توت‌فرنگی‌های وحشی و دلیل دشواری آن‌ها در کنترل هستند. یکی از نظریه‌ها این است که آن‌ها به گرده‌افشانی زودهنگام نیاز دارند در زمانی که بیشتر حشرات غایب هستند. گل‌ها در اوایل بهار ظاهر می‌شوند، معمولاً زمانی که هنوز برف روی زمین است. عامل دیگری که وجود دارد این است که بسیاری از گیاهان در طبیعت ممکن است هیبریدهایی از چندین گونه باشند، که باعث می‌شود اطمینان از گرده‌افشانی یا کشت آن‌ها دشوار باشد.

اشتراک‌گذاری نوشته